İYİ DÜŞÜNÜN

Bu yılınızı iyi geçirdiniz mi?
Sağlıklı olduğunuz için hiç sevindiniz mi?
Bu yıl hiç gün ışığı ile uyandınız mı?
Kaç kez güneşin doğuşunu izlediniz?
Bir neden yokken kaç kişiye hediye aldınız?
Kaç sabah yolda bir kediyi okşadınız?
Bu yıl yeni doğmuş bir bebek parmağınızı sıkıca tuttu mu hiç?
Ve siz onu hiç kokladınız mı?
Yaz gecelerinde ne çok yıldız olduğuna hiç şaşırdınız mı?
Kendinize bu yıl kaç oyuncak aldınız?
Kaç kez gözlerinizden yaş gelinceye kadar güldünüz?
Yaşlı bir ağaca sarıldınız mı bu yıl?
Çimlere uzandığınız oldu mu?
Çocukluğunuzdan kalan bir şarkıyı söylediniz mi hiç?
Hiç suda taş kaydırdınız mı bu yıl?
Kaç kez kuşlara yem attınız?
Bir çiçeği dalındayken kokladınız mı?
Bu yıl kaç kez gökkuşağı gördünüz?
Ya da hediye alan bir çocuğun gözlerindeki ışığı?
Kaç kez mektup aldınız bu yıl?
Eski bir dostunuzu aradınız mı hiç?
Kimseyle barıştınız mı bu yıl?
Aslında mutlu olduğunuzu kaç kez farkettiniz bu yıl?
İyi bir yılın, bunlar gibi birçok 'küçük şeye'e bağlı olduğunu hiç düşündünüz mü bu yıl?
Yayılın çimenlerin üzerine..... Acele edin....
Er veya geç... Çimenler yayılacak üzerinize...

                                    CAN DÜNDAR

 

Yalnızlık...

Sen küsüp giderken bir çift sözüme, Sessizce karşıma çıktı yalnızlık... Pişmanlık hissiyle yanan yüzüme, Beter ol der gibi baktı yalnızlık! ... Dilimden düşünce o çirkin hece, Kapımı sen açtın bu zalim güce. Dört yanım karlı dağ oldu her gece Çığ gibi üstüme çöktü yalnızlık! ... Ne kadar hasretsem bir tebessüme, O kadar muhtacım son nefesime. Ruhumda beliren her hevesime, Bir hüsran perdesi çekti yalnızlık... Bu nasıl bir garez, bu nasıl bir kin? Serviler şehrini gösterir her gün? Sevgilim seni de ağlatır bir gün, Gözünü canıma dikti yalnızlık! ...                                cemal safi     ˙·٠•●●•٠·˙ Seni düşünmek ˙·٠•●●•٠·˙                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           SeVGiNi TaŞıMaK DeGiL, HaSReTiNİ ÇeKMeK ZoR                  GüLMeYi uNuTMaK DeGiL, AğLaMaYa aLıŞMaK ZoR   YaŞaMaK DeGiL, öLMeKTe DeGiL   öZLeYiPTe GöReMeMeK HePSiNDeN ZoR..!                                                              ßeLKi ßeN SaNa SeVMeYi ÖgRETeMeM        aMa SeNDe ßaNa UnuTMaYı ÖgReTeMeZSiN..!

  Korkmuyorum Seni Sevmekten


Kaçmaya çalıştığın gerçek,
Birgün karşına çıkacak.
Ve işte o gün
Kaçacak yerin olmayacak.
Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum
Sana ulaşamadığım dakikalarda.
Seni duymayı
Seni özlemeyi

Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum.
Hiç korkmuyorum seni sevmekten.
Senin gülüşünü seviyorum.
Her bana bakışında
Gözlerinede okuduğum o duyguyu
Gözlerindeki gözlerimi seviyorum.
Gönlünü seviyorum
Özünü seviyorum senin

Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sendeki o sıcaklığı
Sana olan uzaklığı seviyorum.
Yanaklarından akan göz yaşlarını
En çok, dağınık olduğunda saçlarını
Beni arayan ellerini seviyorum.
Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen
Ayrılığını seviyorum,

En çok yalnız kaldığımda
Beni bulan gönlünü seviyorum.
Ben en çok senin bana olan
Sevgini seviyorum.
İçimden haykırmak geliyor.
Dünyaya sığdıramadığım seni
Kalbime sığdırmak geliyor.
Ağlamak geliyor seni görmezsem
Özlemek geçiyor içimden seni
Sevmek geçiyor.

İçimden sana doğru giden
Bin bir türlü yol geçiyor.
İçimden sen mutlu olacaksan
Ölmek bile geçiyor gülüm.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben yalnızca seni seviyorum,
Ne o muhteşem güzelliğin
Ne kalbimdeki özelliğin
Ne de sevdiğim için değil,
Seni yalnızca sen olduğun için,
Ruhun için

Kalbin için
Aklın ve sevgin için seviyorum seni.
Ben seni en çok kendim için seviyorum
Belki de ilk defa bencil oluşumu
Sana borçlu olduğum için.
Seni her şey için seviyorum.
Ve sahip olmadığım
Hiçbir şey için.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her dakika seninle olmayı seviyorum.
Gözlerimi her açtığımda

Aklıma gelişini seviyorum.
Her gece uyumadan önce
Seni sevdiğim aklıma gelince
Sensiz uyumayı bile seviyorum
Uyumadan önce seni düşününce.
Ben seni en çok
Umutsuzluğumda beni bulduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben seni bu şehirde olduğun için değil
Benimle aynı toprağa ayak bastığın için

Benimle aynı gökyüzünü paylaştığın için seviyorum.
Geceleri benim yüzüme vuran ay ışığı
Senin de gözlerine vurduğu için seviyorum.
Benim kemiklerimi ısıtan yaz güneşi
Sana da sıcaklık veriyor diye seviyorum seni.
Beş bin yaşındaki bu dünyada
Benimle aynı zamanı paylaştığın için seviyorum.
Ben seni benimle yaşadığın için
Benden hiç gitmediğin için seviyorum
Beni hiç terketmediğin için.

Ellerini seviyorum tanrıya açıldığında
Kalbini seviyorum kapıları açıldığında
Ve gözlerini seviyorum
Her karşımda kapanıp açıldığında.
Bana baktığında
İçimde yakaladığın coşkumu seviyorum,
Her bana baktığında
Seni sevdiğimi hatırlamayı seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her kibrit çaktığımda

Alevin içinde seni görmeyi seviyorum.
Her sigara yaktığımda
Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum.
Her bana baktığında
O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi
Yalnızca sen olduğun için hayatımda
Kendimi bile seviyorum
Sen olunca aklımda.

Kalbimi seviyorum seni seviyor diye
Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye.
Ruhumu seviyorum, seni ruhuna
Bu kadar yakın diye.
Varlığımı seviyorum,
Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluğumu seviyorum.
Gülümsememi seviyorum seni düşününce
Ayakta kalışımı seviyorum sebebi sen olunca
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sana olan sevgimi yazan
Kalemimi seviyorum.

Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum.
Sana olan sevgime benzettiğim
Her sevgiyi seviyorum.
Bana seni hatırlatan herşeyi
Sana giden yolları seviyorum.
O kadar çok seviyorum ki seni
Seni kaybetmek korkusunu bile,

İçinde yalnızca, sen olduğun için
Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Seni seviyorum.

BEKLENTİSİZ SEVMEYİ DENEDİNİZ Mİ?

Hiç beklentisiz sevdiniz mi?
Yani "Bugün telefon etmedi" demeden, "Şu an nerede acaba?" diye kendi kendinizi yemeden, "Yaş günümü hatırlayacak mı acaba?" diye bir beklenti içine girmeden...
Sevdiniz mi hiç?
Onun, size ait bir mal olmadığını kabul edip, onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi?
Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan,
"Bitecekse biter , bunu ben değiştiremem, beni sevmeyi bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi" diye düşünüp.
Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve kendinizi yıpratmaktan vazgeçebildiniz mi hiç?
Hiç beklemeden çalan bir kapıda, onu karşınız da görmek ne güzeldir bilir misiniz?
Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden...
Ve beklemeden gelen bir "seni seviyorum" mesajının tadına varabildiniz mi hiç?
Siz istediğiniz için değil, o istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar?
Ve beklentisiz sevmenin tadına bakabildiniz mi hiç?
"Bugün beni hatırlamadı" yerine "Hiç beklemiyordum, senin geleceğini" diyebilmek ne güzeldir oysa...
Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek ne güzeldir... Sahiplenme duygusundan uzak, sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç?
Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile kendi kendinizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize,
Hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu?
Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...
"Niye aranmadım" diye düşünüp kendini kendinizi yiyeceğinize, hiç beklenmedik bir "Seni özledim" mesajı ile aşkı yakalayın..
Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...
O, sizin sevgiliniz oldu için değil.
Ona tapulu malınız gibi, çantanız, arabanız gibi davranma hakkınız olduğunu düşünmeden.
Onu sevdiğiniz, onun da sizi sevdiği için sevin...
Sevgiye karışan "beklenti" denen illeti hemen silin aşkın ak sayfalarından...
Göreceksiniz ki, o zaman aşk, başka bir güzel...
Göreceksiniz ki, o zaman sevgili, daha bir romantik...
Göreceksiniz ki, o zaman sevmek ve sevilmenin damaklarda bıraktığı tat, yıllanmış şarap gibi, beklenti zehrine karışmadan bir başka döndürüyor insanın başını..
Ben, beklentisiz seviyorum...
Onun nerede olduğunu merak etmiyorum...
"Beni bugün neden aramadı" diye geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlarda...
Geleceğe dair hayallerim de yok zaten...
Ben, sevgiyi yaşıyorum...
Onun yanımda olduğu anlar o kadar değerli, o kadar kıymetli ki... Gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları...
Beklentisiz seviyoruz...
Sevdiğimiz için seviyoruz...
Hayalsiz, geleceksiz, beklentisiz... Anlık seviyoruz...
Deneyin... Beklentisiz, sevmeyi deneyin bir gün...
Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız..

Karar ver. Sevgi mi? Aşk mı,? Sevgi,bilgelik ister, Sabır ister. Aşk ise savaşçı. Aşk,yalınkılıç dolaşır, Sevgi tarlalarında, Barbardır,hem de yağmacı. Saçlarında rüzgar, kucağında sevgi var. Zalimdir, üstelik talancı. Aşk,özgürlük ister, Onun için duyabileceğin Tekşey, Tutku,zevk ve acı, Bilgeye gerekli olan ise, Hüzün ve sevgi. Daima aşkı arar gözleri. Karar ver. Sevgi mi.? Aşk mı.? Ama unutma. Bilge de bir zaman, Olmuştu savaşçı..                 ÖNER KAÇIRAN

 

  ELBETTE               AŞK GEÇİCİ

Kavgayı bir ağacın yaprağına yazmak isterdim,sonbahar geLsin,yaprak kurusun diye..Öfkeyi ßir buLutun üstüne yazmak isterdim,yağmur yağsın, buLut yok oLsun diye..Nefreti karLarın üstüne yazmak isterdim,güneş açsın,karlar erisin diye..DOSTLUĞU ve SEVGİYİ yeni doğmuş bebeğin üstüne yazmak isterdim,onlar büyüsün ve tüm dünyayı sarsın diye... 

 

                                 ::::::Yağmur:::::

Yağmur yağıyor.

 Ve yere düşen her bir damlanın çıkardığı hoş ve tatlı ses,
beynimin en ücra köşelerine kadar işliyor, 
kalbimin taşlaşmaya yüz tutan noktalarına serpiyorum. 
Sonsuzluğa dalmanın hazırlığı içinde bir an gözlerimi kapıyorum.
 Gözlerimi açtığımda pencerenin kenarında, 
karşı binanın çatısında kanatlarını açmış, 
yağan yağmurla duş yapan bir kuşla karşılaşıyorum. 
Daha da artan sağanak yağmura aldırış etmiyor. 
İçimde bir an bir inkılap doğuyor. 
Delicesine sağanak yağmurun altında koşmak. 
Kime mi, neye mi, niçin mi? Hiç düşünmeden yokluğa, meçhule... 
Nasıl ulaşacağımı bilmediğim özgürlük sevdası için. 
Dalgalarıyla sahilleri döven deniz kadar sebepsiz. 
Fakat bir anlık. 
Karşı binanın duvarlarına senelerin tozları dökülmüş.
 Her zaman münzevileşen, her zaman ölüme daha da yaklaşan bu bina.
Yağmur bu tozları yıkamak, silmek istiyor. 
O da biliyor bunun imkansız olduğunu ama bir çaba. 
Belki de bir sevda. O da biliyor Ferhat'ın dağları deldiğinin koca bir yalan olduğunu! 
Yağ yağmur yağ! Gönül ister ki hiç durma. 
Fakat her aşkın bir bitişi, her fırtınanın bir dinişi,
 her mumun bir sönüşü olduğu gibi sen de bizi bırakacaksın. 
Dirilttiğin anılar yeniden cesetleşecek. 
Özgürlükmüş, sevgiymiş, aşkmış. sensiz hiçbir anlamı yok bunların. 
Hepsi sana muhtaç. 
Ben bile... 

                                            silver_arrow

 

 

                 Ey sevgili..!

Görmelisin, yokluğun neler yaşattırıyor bana...
Göz yaşlarım yağmur gibi damlarken şiir defterime
Bahçemdeki söğütler ağıt yakan analar gibi
Sallanıyor çektiğim ''of''larla..!
Ve ayaklarım...
Onlar ki, bambaşka bir sevdâda;
Gittiğin yollardan bata-çıka sana gelmek istiyor,
Pembe nasırlar tutsun istiyor yüzü...
Zaptedemiyorum..!

 

 

 

 
BEN ACEMİ BİR AŞIĞIM

Gözlerimde Yorgun Rüzgarların Yerine Şimdi Sensizlik Esiyor
Çaresizlik Yanlızlıkların Dostu
Benim ise Yorgun Bedenimin Düşmanı

Ben Acemi Bir Aşığım
Aşkınla Belalarda Dans Etmesini Öğrendim
Yokluğunda Yanlızlığı , Mutsuzluğu Gördüm
Varlığın ise Tarifsiz bir Mutluluktu

Gözlerindi Beni Geceye Çeken
Ay Işığının Gölgesinde Çılgıncasına İsyan Ettiren
Gündüzümde , Düşlerimde , Rüyalarımda Sayıklarım Seni
Gözbebeklerindeki Yıldızlarımı Sayarım
Bıkmadan Usanmadan Severim Seni
Ruhumu Çalan Gözlerinde

Dedim ya Güzelim
Ben Acemi Bir Aşığım
Ne Sevmesini Bildim Nede AŞIK Olmasını

 

 

        

 

  SEVGİ

Bakışlar vardır insani ömür boyu ağlatan.
Yollar vardır aşılması güç olan.
Kalpler vardır acılarla parçalanan.
Ve insanlar vardır hiç unutulmayan.
Sanma beni sevipte bırakanlardan.
Benim sevgim mezara kadar olandan

 

SEVGİLİYE

Her mevsim kalbimde kır çiçeğim benim.
Dualarım sana,gözbebeğim benim.
Ölsem de vazgeçmem tek dileğim benim.
Sen benimsin ben de senin.
Sonsuza kadar yemin ederim.

Benim canım sevgilim.

 

 

 sevgililer günün kutlu olsun

Sen benim ilkim ve sonum,
sen benim yıldızlara bakışım ve ağlayışım ,
sen benim yanlızlığım ve sessizliğim,
sen benim gün ışığım ve ay ışığım,
SEN BENİM BİRTANEMSİIN !

SENİ SEVİYORUM

 

 

hayatımın aşkı, beni incittin kalbimi kırdın, şimdi terk ediyorsun   hayatımın aşkı göremiyor musun getir geri, getir geri onu benden alıp götürme çünkü bana ne ifade ettiğini bilmiyorsun   hayatımın aşkı beni terk etme aşkımı çaldın, şimdi terk ediyorsun   hayatımın aşkı göremiyor musun getir geri, getir geri onu benden alıp götürme çünkü bana ne ifade ettiğini bilmiyorsun   hatırlayacaksın bu sonlandığında ve her şey yolunda olduğunda   ben daha yaşlandıkça orada olacağım, yanı başında   seni hala sevdiğimi seni hala nasıl sevdiğimi hatırlatmaya   çabuk dön, çabuk dön onu benden uzaklaştırma çünkü bana ne ifade ettiğini bilmiyorsun   hayatımın aşkı hayatımın aşkı   ('Love of My Life'ın Sözleri / Queen)

love of my life, you hurt me you broken my heart, now you leave me   love of my life can’t you see bring it back bring it back don’t take it away from me because you don’t know what it means to me   love of my life don’t leave me you’ve stolen my love now desert me   love of my life can’t you see bring it back bring it back don’t take it away from me because you don’t know what it means to me   you will remember when this is blown over and everything’s all by the way   when I grow older i will be there by your side   to remind how I still love you i still love you   hurry back hurry back don’t take it away from me because you don’t know what it means to me   love of my life love of my life   ('Love of My Life's Lyrics / Queen)

ﮓeniﺄ ﮕevﺂﬠﻩrﺙm
 

 "SENİ SEVİYORUM"

 demeyi özlemek..

Akliniza geldikçe bu sözcükler, dilinizin ucuna takilir ve sonu huzursuz bir sessizliktir... Bu sessizlikler eksik bir sevgiyle birikir içinizde. Tüketilmis bir sevda vardir ellerinizde. Birisi veya birileri tüketmistir sevdanizi. Ve siz hep ayni sorulari soruyorsunuzdur kendinize "sevdalar tükenir mi?", "ask eksilir mi?" Bilmezsiniz eksilen ask degildir, sizsinizdir gidenin ardindan. Sevdiginizi söyleyemedikçe eksilirsiniz. Sevdiginizin yokluguna, seni seviyorum diyememenin acisina uyanirsiniz her gün...

Giden gitmistir ama hesabi verilmemistir sevdanin. Birileri sevdanizi tüketmistir, sevdanizda sizi... Sanki sevdiginize bir kez daha seni seviyorum diyebilseniz geri dönecektir, "bak sevdan ellerimde, onu hiç birakmadim" diyecektir sevdiginiz... Yalnizliginizin avuntusudur bu... Ama bir kez daha "seni seviyorum" diyemezsiniz. Sevdaniz artik sessizliginizdir. Sessizliginizde eksilirsiniz ve sorulariniza bir yenisi eklenir; "sevda, eksiltir mi insanlari?"

Gidenin bir gün geri dönmesinden, tekrar size "seni seviyorum" demesinden korkarsiniz. Öyle çok acimistir ki içiniz, sessizliginiz üzerinize öyle sinmistir ki sevdiginizin dönmesini isteseniz de, korkarsiniz. Çünkü siz artik siz degilsinizdir. İçinde "seni seviyorum" lar biriktirmis, bedenindeki dokunuslari göz yaslariyla yikamaya çalismis, yaralari kanamasin diye birilerine sarilamayan birisinizdir artik...

Basit iki sözcüktür "Seni seviyorum" Ama bu sözcükleri söyleyemedikçe kendinizden uzaklasmışsınızdır... Sevdalarin tükenecegini, asklarin eksilecegini kabullenmissinizdir... Sözcükler anlamini yitirdiginde, yasaminda anlamini yitirdigini sonradan fark edersiniz ve sevdiginizin giderken hayatiniza anlam katan tüm sözcükleri de götürdügünü
"SENİ SEVİYORUM..!" demeyi özlemeye basladiginizda anlarsiniz....

NEYLERSİN

Bazen acı dinmez, bazen de yağmur
Sevgilim gülümse, her şey unutulur
Suskunuz bu akşam üstü
Hasrete yanmışız, neylersin
 
Bir gün, bu mahzun sevdadan geriye
Kalırsa, sadece o hüzün kalır..
Sen de anladın ki yapa-yalnızız...
Buluşmamız yasak,
Görüşmemiz uzak...
Devrilmiş kadehler gibi, dönüyor başımız,
Neylersin...

Ah güzelim,
İncinmiş bir sesi vardır yağmurun;
Yanaklarına vurduğunda hissedersin.
Ve bir veda sözcüğü, saçlarına,
Titreyen bir öpücükle dokunduğunda;
Bu anı dondurmaya yetmez nefesin.
Bir film sahnesi gibi
Akar gider ayrılık,
Neylersin...

Biz zaten hiçbir romanda
Kendi hayatımıza rastlamadık.
Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı.
Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı.
Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız.
Oysa, tuttuğumuz balıkları bile
Yeniden denize bağışlamıştık.
Biz, hayata dair
Hiçbir yanlış yapmamıştık...
Neylersin...

Biz bu sonucu hak etmedik,
Hayır etmedik...
Ömrümüz bu talana lâyık değildi.

Bazen acı vurdu, bazen de yağmur
Hiç gülmedi yüzümüz,
Hiç büyümedi gülümüz...
Bizi yalnızca akşamlar kucakladı,
Biliyorsun,
Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz...

Bir gün, bu öykünün sonuna gelince
Ansızın desem ki: hoşça kal canım!
Unutursun,
Mecburen unutursun...
Yıldızlar söner, bu aşk da biter!
Bazı gün hatırlayınca, sessizce ağlarız.
Neylersin...

Ah bebeğim, ah.. .
Kekremsi bir tadı vardır gözyaşının,
Dudaklarına sızınca fark edersin.
İçindeki vurgun aşklar mezarlığında,
Ayrılık, ölümden üste yazılınca,
Gideni durdurmaya yetişmez sesin...
Bir inme gibi
Dolanır bedeninde pişmanlıklar,
Neylersin...

Biz zaten hiçbir sinemaya
Tam vaktinde yetişemedik.
Bütün vapurlar bizden önce kalkmıştı.
Ve bütün biletler biz gelmeden satılmıştı.
Boşuna telaşlarda yorduk günlerimizi.
Oysa Nuh'un gemisinde bile
Bize yer kalmamıştı.
Ve hiçbir mutluluğa adımız kaydolmamıştı.
Neylersin...

Biz bu aşkı sürdüremezdik,
İnan, sürdüremezdik...
Kalbimiz bu heyecana müsait değildi.

Bize hep acılar kaldı, bize hep yağmur...
Unutmasan bile artık
Unutur gibi yapacaksın.
Ve buruşturup-buruşturup attığım kağıtlarda,
Hiç bitiremediğim
Bir şiir olarak kalacaksın...

 

 Yusuf HAYALOĞLU

        

 

 

Bir Ayrılış Hikayesi... 

 Erkek kadına dedi ki: -Seni seviyorum, ama nasıl,

avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak kırasıya çıldırasıya...

Erkek kadına dedi ki: -Seni seviyorum, ama nasıl,

 kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz, yüzde yüz, yüzde bin beş yüz, yüzde hudutsuz kere yüz...

Kadın erkeğe dedi ki: Baktım

?

NAZIM HİKMET RAN..

 

 

 Bence Simdi Sen de Herkes Gibisin

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

NAZIM HİKMET RAN...

 

 

 

    İnsanların

        çoğu kaybetmekten korktugu için, sevmekten      korkuyor.

        Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye      layık   görmediği için. Düşünmekten korkuyor,    sorumluluk getireceği için. Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için. Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için. Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kiymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi  birşey vermediği için.

 Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kanatlarının çırpındığı kadar hafif

Kalbinin attığı kadar canlısın

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...

Sevdiklerin kadar iyisin

Nefret ettiklerin kadar kötü

Ne renk olursa olsun kaşın gözün

Karşındakinin gördüğüdür rengin

Yaşadıklarını kar sayma!

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa

Sevdiğin kadardır ömrün...

Gülebildiğin kadar mutlusun

Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin

Sakın bitti sanma herşeyi

Sevdiğin kadar sevileceksin

Güneşin doğuşundadır

Doğanın sana verdiği değer

Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın

Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret

Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın

Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak

Kendini güzel hissettiğin

Kadar güzelsin!!

İşte budur hayat

İşte budur yaşamak

Bunu hatırladığın kadar yaşarsın

Bunu unuttuğunda

Aldığın her nefes kadar üşürsün

Ve karşındakini unuttuğun kadar

Çabuk unutulursun

Çiçek sulandığı kadar güzeldir

 

 

 

 
          AŞK BİTTİ

 

aşk nasıl biterse öyle bitti
bu aşk da
Uzun bir hastalık gibi
Aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi
Gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı
Çiçekleri sulamayı unutmuşluğum gibi Bitti.

Bir aşk nasıl biterse öyle bitti
bu aşk da

Yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi
Sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır
İhmal ettiğim dostlara yeni bir adres bırakmalıyım
Pencereleri açmalı, kitapları düzenlemeliyim
Belki bir yağmur yağar akşama doğru
Yarıda bıraktığım şiirleri tamamlarım

Aşk da bitti diyordu ya bir şair
Aşk bitti işte tam da öyle

 

                AHMET TELLİ

 

 

 

A Ş K VE S E V G İ 

 

    KARTLARI

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                      

Rüzgar Gülü

önümden çekilirsen İstanbul görünecek
     nerede olduğumu bileceğim
sisler utanacak,

                   eğilecek
ağzının ucundan öpeceğim
saçına kalbimi takacağım
avcunda bir şiir büyüyecek
nerede olduğumu bileceğim

bu çıplak geceler yok mu
bu plak böyle ağlamıyor mu
camları kırmak

          işten değil
delirecek miyim neyim
kirpiklerimden mısra dökülüyor
        kenya'da simsiyah yalnızım
              yoksul bir şilepte gemiciyim
    malezya'da yük bekliyorum
önümden çekilirsen ,

                 İstanbul görünecek
nerede olduğumu bileceğim

gözlerini söndürme

                       muhtacım
ben senin aydınlığına muhtacım
yepyeni bir ilkbahar harcayıp
bir yaz boğup,

               bir sonbahar harcayıp
rüzgar gülünü arayacağım
oran'da pernanbouc'ta timbuktu'da
vinçler yine akşamları indirecekler
yine karanlığa bulaşacağım
gözlerin rüzgarda savrulacak

ikimiz iki sap buğday olsak
sen benim olsan,

              ben senin olsam
bir gece vakti aklına gelsem
          uykunu tutsam

                   bırakmasam
                           seni kucaklasam,

                                         kucaklasam
       birbirimizin kalbini dinlesek
    dünyanın kalbini dinlesek
             büyük ateşler yaksalar
                   iki güvercin uçursalar
nerede olduğumuzu bilsek...
 

 

          Atilla İlhan

 

     

SUSKUN

Sus, kimseler duymasın.
      Duymasın ölürüm ha.
Aydım yarı gecede
     Yeşil bir yağmur sonra...
           Yağıyor yeşil.

En uzak, o adsız ve kimselersiz,
O yitik yıldızlarda duyuyor musun?
Bir stradivarius inler kendi kendine,
Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.

Önce bendim diyor ve sonra benim...
Ölümsüz, güzel ve çetin.
Ezgisidir dolaşan bütün evreni,
Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.

Canımı, tüylerimi sarmada şimdi
    Kendi rüzgarıyla vurgun...
               Sarıyor yeşil.

Rüya, bütün çektiğimiz
    Rüya kahrım, rüya zindan.
 Nasıl da yılları buldu,
       Bir mısra boyu maceram...

Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
Bilmezler nasıl sevdik,
    İki yitik hasret,
           İki parça can.

Çatladı yüreği çakmaktaşının,
Ağlıyor gök kuşaklarının serinliğinde
Çağlardır boğulmuş bir su...
        Ağlıyor yeşil.

Yivlerinde yeşil güller fışkırmış,
Susmuş bütün namlular...
         Susmuş dağ,
      Susmuş deniz.

Dünya mışıl-mışıl,
             Uykular derin,
Yılan su getirir yavru serçeye,
Kısır kadın, maviş bir kız doğurmuş.
Memeleri bereketli ve serin...
       Sağıyor yeşil.

Aydım yarı gecede,
Neron, çocuk kitaplarında çirkin bir surat,
Ve Sezar'sa, bir ad yıkıntılarda.
       Ama hançer taşı sanki
             Koca Kartaca!

Hani, kibrit suyu vermişlerdi üstüne
Bak nasıl alıyor, yiğit,
     Binlerce yıl da sonra
          Alıyor yeşil.

Vurur dağın doruğundan
   Atmacamın çalkara,
           Yalın gölgesi.
Kuş vurmaz, tanısan almaz,
       Ama aç, azgın

Köpek balıklarıydı parçaladığı
Bak, Tiber saygılı, suskun.
Bak nilüfer dizisi zinciri.

Bunlar bukağısı, kolbağlarıdır,
Cihanın ilk umudu, ilk sevgilisi,
Ve ilk gerillası Spartaküs'ün.
        Susuyor yeşil.

Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
       Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.

Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu.
Bir daha hangi ana doğurur bizi?

Ruhum..

.
Mısra çekiyorum, haberin olsun
Çarşıların en küçük meyhanesi bu,
Saçları yüzümde kardeş, çocuksu.

Derimizin altında o ölüm namussuzu...
Ve Ahmed'in işi ilk rasgidişi.
İlktir dost elinin hançersizliği...
          Ağlıyor yeşil.

 

Ahmet ARİF